White Madness

Την ημέρα που δεν θα έχω γάτες

Θα είναι εκείνη η μέρα

Που θα βρέχει και θα έχει συννεφιά

Όχι εκείνη την αποπνικτική ζέστη που τις κουράζει

Εκείνη την ημέρα θα κοιτάω φωτογραφίες και θα κλαίω

Ή δεν θα τις κοιτάω

Ή δεν θα κλαίω

Ή θα πάω δουλειά και θα κάνω τα πάντα ότι είναι φυσιολογικά

Θα δουλεύω και θα είμαι αλλου

Θα ζω και θα είμαι αλλού

Εκείνη την ημέρα που δεν θα έχω πια γάτες

Θα αγοράσω ένα μεγάλο πιάνο

Όχι τόσο μεγάλο όσο ότι θα αγοράσω πιάνο

Θα το βάλω στο δωμάτιο τους

Έχει μαρμάρινο πάτωμα και δεν θα βουλιάξει από το βάρος του

Θα το βάλω εκεί

Μπορεί να παίζω

Μπορεί και όχι

Μπορεί να κλαίω

Μπορεί και όχι

Αλλά θα βάλω την μια αγάπη μου στον χώρο της άλλης

Και έτσι το δωμάτιο που τώρα έχει τις δυο αγαπημένες μου ψυχές

Όταν φύγουν θα τους βάλω το πιάνο

Και θα πατάω τα πλήκτρα και θα βγάζω μελωδία

Σαν το νιαούρισμα τους

Έτσι μαγικά θα φτιάξω

Το δωμάτιο της αγάπης

Έτσι θα είναι η ημέρα που δεν θα έχω πια τα παιδιά μου.

-Μ.Α.Κ.

brothertedd:

(Source: at, via blueeyesprogrammer)

favlos–kyklos:

πάμε βόλτα; 🤍

(via blueeyesprogrammer)

julieterbang:

hannahmaieats_

(via blueeyesprogrammer)

sspictt:

Fonte: @sspictt

(via blueeyesprogrammer)

passionksa:

(via blueeyesprogrammer)

r3dnightm4re:

(via blueeyesprogrammer)

s0undmybarbaricyawp:

(via volevomai-kai-me-pianei-katurima)

only-cat-memes:

Yourdailydoseofcatmemes

cyberxbattalion:

(via ola-pan-skata)

siir-poesia:

redrola: